|
|
Barbara
I poletjela si prema njemu
kroz kišu
Rascvala ustreptala blistava
I bacila mu se u zagrljaj
Sjeti se toga Barbara
I ne zamjeri mi što ti
govorim ti
Ja kažem ti svima koje volim
Čak i kada ih ne poznajem
Sjeti se Barbara
|
|
I ne zaboravi
Tu modru i radosnu kišu
Na tvom srećnom licu
Taj srećni grad
Tu kišu po moru
Po brodogradilištu
Po lađi za Usan
Ooo Barbara
Kakva budalaština je rat
Šta je sada s tobom
Pod ovom kišom od gvožda
|
|
|
|
Od vatre, od čelika, od krvi
I onaj što te stezao u zagrljaj
Strasno
Da li je mrtav nestao ili živ
Ooo Barbara
Stalno pljušti nad Brestom
Kao što je pljuštalo nekad
Ali to više nije isto i sve je
sad uništeno
To je pogrebna kiša grozna
i očajna
|
|
To više nije ni pljusak
Od gvožđa čelika i krvi
To su sad samo oblaci
Što crkavaju ko štenad
Vodenim strujama duž Bresta
I odlaze da gnjile
negdje daleko
Daleko strašno daleko
od Bresta
Od kojeg sad nije ostalo ništa.
|
|
